چو گرسیوز و جهن پیوند تو

بخیره همی سر ز پندم بگاشت

گوای منست آفریننده ام

که بارید خون از دو بیننده ام

که ساید بزاری کنون بند تو

ز بهر سیاوش که در خان من

چه تیمار بد بر دل و جان من