بچه نازادن به از ششماهه بفکندن جنین

شعر تو شعرست، لیکن باطنش پرعیب و عار

کرم بسیاری بود در باطن در ثمین

شعر ناگفتن به از شعری که گوئی نادرست

حاسدا تا من بدین درگاه سلطان آمدم

برفتادت غلغل و برخاستت ویل و حنین

گر چنین باشی به هر شاعر که آید نزد شاه