برفتادت غلغل و برخاستت ویل و حنین

شعر ناگفتن به از شعری که گوئی نادرست

بچه نازادن به از ششماهه بفکندن جنین

حاسدا تا من بدین درگاه سلطان آمدم

گر چنین باشی به هر شاعر که آید نزد شاه

بس که باید بس که باید مر ترا بودن حزین

شاه را سرسبز باد و تن جوان تا هر زمان