ساقی بدهم باده، بر باغ و به سبزه

آنکس که بود آمدنی آمده بهتر

و آنکس که بود رفتنی او رفته بده به

برآمدن عید و برون رفتن روزه

من روزه بدین سرخ ترین آب گشایم

زان سرخ ترین آب رهی را ده و مسته

برنه به کف دستیم آن جام چو کوثر