برنه به کف دستیم آن جام چو کوثر

ساقی بدهم باده، بر باغ و به سبزه

من روزه بدین سرخ ترین آب گشایم

زان سرخ ترین آب رهی را ده و مسته

جام دگر آور، به کف دست دگر نه

من می نخورم، تا نبود بر دو کفم جام

یا ساتگنی بر سر خوانم ننهی سه