من می نخورم، تا نبود بر دو کفم جام

زان سرخ ترین آب رهی را ده و مسته

برنه به کف دستیم آن جام چو کوثر

جام دگر آور، به کف دست دگر نه

یا ساتگنی بر سر خوانم ننهی سه

چون می بدهی، نوش همی گوی و همی باش

چون می بخورم، جام همی گیر و همی جه