چون می بدهی، نوش همی گوی و همی باش

جام دگر آور، به کف دست دگر نه

من می نخورم، تا نبود بر دو کفم جام

یا ساتگنی بر سر خوانم ننهی سه

چون می بخورم، جام همی گیر و همی جه

ور جهد کند خواجه و گوید نخورم می

با جان و سر سلطان سوگندش همی ده