تا جشن فروردین بود، تا عیدهای اضحیه

چون من ترا مدحت کنم، گویی که خود اعشی منم

از بسکه اندر دامنم از چرخ بارد قافیه

تا لاله و نسرین بود، تا زهره و پروین بود

عمر تو بادا بیکران، سود تو بادا بی زیان

همواره پای و جاودان، در عز و ناز و عافیه