آمدی در شان جودش آیت از عرش خدای

دولتش همشیره و دل همره و دین همنشین

نصرتش همزانو و اقبال همروی سرای

گر پیمبر زنده بودی، بر زبان جبرئیل

از فراز همت او آسمان را نیست راه

وز ورای ملکت او این زمین را نیست جای

نیست خالی بزم او از باش باش و نوش نوش