وز ورای ملکت او این زمین را نیست جای

گر پیمبر زنده بودی، بر زبان جبرئیل

آمدی در شان جودش آیت از عرش خدای

از فراز همت او آسمان را نیست راه

نیست خالی بزم او از باش باش و نوش نوش

نیست خالی رزم او از گیر گیر و های های

روز رزم او نگیرد عز عزرائیل جان