یا باش دشمن من، یا دوست باش ویحک

مهمان بری به خانه، نقل و رحیقم آری

و آنجا که من نباشم، گویی مثالب من

نیکست کت نیاید زین کار شرمساری

نه دوستی نه دشمن، اینت سیاهکاری

آنکس که شاعرست او، او شاعران بداند

خود باز باز داند از مرغک شکاری