خود باز باز داند از مرغک شکاری

یا باش دشمن من، یا دوست باش ویحک

نه دوستی نه دشمن، اینت سیاهکاری

آنکس که شاعرست او، او شاعران بداند

تزویرگر نیم من، تزویرگر تو باشی

زیرا که چون منی را تزویرگر شماری

این جایگاه نتوان تزویر شعر کردن