این جایگاه نتوان تزویر شعر کردن

خود باز باز داند از مرغک شکاری

تزویرگر نیم من، تزویرگر تو باشی

زیرا که چون منی را تزویرگر شماری

افسوس کرد نتوان بر شیر مرغزاری

هستند جز تو اینجا استاد شاعرانی

با لفظهای مائی، با طبعهای ناری