زیرا که چون منی را تزویرگر شماری

آنکس که شاعرست او، او شاعران بداند

خود باز باز داند از مرغک شکاری

تزویرگر نیم من، تزویرگر تو باشی

این جایگاه نتوان تزویر شعر کردن

افسوس کرد نتوان بر شیر مرغزاری

هستند جز تو اینجا استاد شاعرانی