تا بردوم به شعرت چون باد صحاری

ایشان مرا تجارب کردند بی محابا

دیدند سحر شعرم دیدند کامگاری

تو نیز تجربت کن تا دستبرد بینی

از بهر آنکه شعرم شه دید و خوشدل آمد

برخاست از تو غلغل، برخاست از تو زاری

من شعر بیش گویم، کان شاه را خوش آید