عیشیست مرا با تو، چونانکه نیندیشی

خوبست به طبع من در خوابی و بیداری

جنگی که تو آغازی، صلحی که تو پیوندی

شوری که تو انگیزی، عذری که تو پیش آری

حالیست مرا با تو، چونانکه نپنداری

عیشم بود با تو، در غیبت و در حضرت

حالیم بود با تو در مستی و هشیاری