عیشم بود با تو، در غیبت و در حضرت

شوری که تو انگیزی، عذری که تو پیش آری

عیشیست مرا با تو، چونانکه نیندیشی

حالیست مرا با تو، چونانکه نپنداری

حالیم بود با تو در مستی و هشیاری

من عمر تو در شادی با عمر شه عالم

پیوسته به هم خواهم چون روز و شب تاری