هر کو به شبی صدره، عمرش نه همی خواهد

حالیم بود با تو در مستی و هشیاری

من عمر تو در شادی با عمر شه عالم

پیوسته به هم خواهم چون روز و شب تاری

بیشک به بر ایزد باشدش گرفتاری

یارب ! بدهی او را در دولت و در نعمت

عمری به جهانداری، عزی به جهانخواری