یارب ! بدهی او را در دولت و در نعمت

پیوسته به هم خواهم چون روز و شب تاری

هر کو به شبی صدره، عمرش نه همی خواهد

بیشک به بر ایزد باشدش گرفتاری

عمری به جهانداری، عزی به جهانخواری

چون شهد و شکر عیشی از خوشی و شیرینی

چون ریگ روان جیشی در پری و بسیاری