سیم شیرینتر از شکر، چهارم تلخ چون دفلی

خداوندیکه حزم وعزم و خشنودی و خشم او

رسیدستند این هر یک، به حد غایهالقصوی

یکی پرانتر از صرصر، دوم برانتر از خنجر

چو خوانش هیچ خوانی نه، چو حالش هیچ حالی نه

چو هالش هیچ هالی نه، چو جانش هیچ جانی نی

یکی سرمایه نعمت، دوم سرمایه دولت