تو اوستادی و داناتری به صرف زمان

به روزگار بهاران کندت رنگرزی

کندت پیشه خویش اندرو همی کج و راست

پدید نیست ورا هیچ راستی و کژی

چرا که عاقل باشی چنانکه می نمزی

جهان ما سگ شوخست، مر ترا بگزد

هر آینه تو مر او را نگیری و نگزی