هر آینه تو مر او را نگیری و نگزی

تو اوستادی و داناتری به صرف زمان

چرا که عاقل باشی چنانکه می نمزی

جهان ما سگ شوخست، مر ترا بگزد

مدار دل متفکر به فتنه ایام

چرا که فکرت ایام را همی نسزی

مپیچ زلفک معشوق خویش برتن خویش