مدار دل متفکر به فتنه ایام

چرا که عاقل باشی چنانکه می نمزی

جهان ما سگ شوخست، مر ترا بگزد

هر آینه تو مر او را نگیری و نگزی

چرا که فکرت ایام را همی نسزی

مپیچ زلفک معشوق خویش برتن خویش

چرا که منت گمانی برم که کرم قزی