ز خس گشته هر چاهساری چو خوری

نشسته ست دیوی به زیر هر اصلی

به هر جانب از برف بر کوه صدی

به هر گوشه از میغ، به زیر هر اصلی

ز کف گشته هر آبگیری چو طبلی

سم اسب در دشت مانند ماهی

شده ماه بر چرخ مانند نعلی