مرغ اندر آبگیر و بر او قطره های آب

چون خادمی که سجده برد پیش شاه ری

قمری هزار نوحه کند بر سر چنار

چون اهل شیعه بر سر اصحاب نینوی

چون چهره نشسته بر او قطره های خوی

از قهقهه قنینه چو می زو فروکنی

کبک دری بخندد، شبگیر تا ضحی