کبک دری بخندد، شبگیر تا ضحی

مرغ اندر آبگیر و بر او قطره های آب

چون چهره نشسته بر او قطره های خوی

از قهقهه قنینه چو می زو فروکنی

چون سبزه بهار بود بانگ عندلیب

چون بند شهریار بود صوت طیطوی

بلبل به زخمه گیرد نی بر سر چنار