چون بند شهریار بود صوت طیطوی

از قهقهه قنینه چو می زو فروکنی

کبک دری بخندد، شبگیر تا ضحی

چون سبزه بهار بود بانگ عندلیب

بلبل به زخمه گیرد نی بر سر چنار

چون خواجه خطیر برد دست را به می

پیروز بخت مهتر کهتر نواز نیک