هر اشتر بسان کهی از کلانی

بر او خواند شعری به الفاظ تازی

به شیرین معانی و شیرین زبانی

یکی کاروان اشتر گشن دادش

شنیدم که سوی خصیب ملک شد

به مدحتگری بونواس بن هانی

به یک بیت مدحت دهانش بیاکند