شنیدم که سوی خصیب ملک شد

به شیرین معانی و شیرین زبانی

یکی کاروان اشتر گشن دادش

هر اشتر بسان کهی از کلانی

به مدحتگری بونواس بن هانی

به یک بیت مدحت دهانش بیاکند

به یاقوت و بی جاده و بهرمانی