نیستی ای بت یکباره بدین نادانی

مهربانی نکنی بر من و مهرم طلبی

ندهی داد و همی داد ز من بستانی

بی وفایی کنی و نادان سازی تن خویش

نبوی راضی گر زانکه امیرت خوانم

من بدان راضی باشم که غلامم خوانی

از تو ما را نه کنار و نه پیام و نه سلام