صد شمع و چراغ اوفتدش بر لب و دندان

یک روز سبک خیزد، شاد و خوش و خندان

پیش آید و بردارد مهر از در و بندان

چون در نگرد باز به زندانی و زندان

گل بیند چندان و سمن بیند چندان

چندانکه به گلزار ندیده ست و سمن زار

گوید که شما را به چسان حال بکشتم