بگذارد حنجر به دم خنجر پیکار

چندان بزند نیزه که نیزه بخروشد

بندش به هم اندرشود از بسکه بکوشد

دشمن ز دو پستان اجل شیر بنوشد

ای شاه! تویی شاه جهان گذران را

ایزد به تو داده ست زمین را و زمان را

بردار تو از روی زمین قیصر و خان را