ایزد به تو داده ست زمین را و زمان را

دشمن ز دو پستان اجل شیر بنوشد

بگذارد حنجر به دم خنجر پیکار

ای شاه! تویی شاه جهان گذران را

بردار تو از روی زمین قیصر و خان را

یک شاه بسنده بود این مایه جهان را

با ملک چکارست فلان را و فلان را