که یاد آرد از دشمنان اندکی

بگودرز گفت این سپاه تواند

چو کار آید اندر پناه تواند

ز ترکان هرآنگه که بینی یکی

هم اندر زمان زنده بر دارکن

دو پایش ز بر سر نگونسار کن

چو بی رنج باشد تو بی رنج باش