دو پایش ز بر سر نگونسار کن

ز ترکان هرآنگه که بینی یکی

که یاد آرد از دشمنان اندکی

هم اندر زمان زنده بر دارکن

چو بی رنج باشد تو بی رنج باش

نگهبان این لشکر و گنج باش

تبیره برآمد ز پرده سرای