دو گوشه شیزین کمانی بطرازند

چون آهوکان سم بنهند و بگرازند

گویی که همه مهره نرد شبه بازند

آن گردن مخروط هر آنگه که بیازند

چون گردن سیمین طرازی بفرازند

بر فرق سر و تیر بر از شیز به دیدار

هر ساعتکی بط سخنی چند بگوید