چون آهوکان سم بنهند و بگرازند

از غالیه، بی آنکه همی غالیه دارند

صدبار به روزی در، پرها بشمارند

چون نیم دبیری که غلط کرده به اشمار

گویی که همه مهره نرد شبه بازند

آن گردن مخروط هر آنگه که بیازند

دو گوشه شیزین کمانی بطرازند