چون نیم دبیری که غلط کرده به اشمار

ماه سه شبه از بر گردن بنگارند

از غالیه، بی آنکه همی غالیه دارند

صدبار به روزی در، پرها بشمارند

چون آهوکان سم بنهند و بگرازند

گویی که همه مهره نرد شبه بازند

آن گردن مخروط هر آنگه که بیازند