دشت ماننده دیبای منقش گشته ست

که مرا در دل عشقیست بدین ناله زار

خاصه هنگام بهاران که جهان خوش گشته ست

آسمان ابلق و روی زمی ابرش گشته ست

لاله بر طرف چمن چون گه آتش گشته ست

مرغ در باغ چو معشوقه سرکش گشته ست

که ملک را سزد ار وی که دهد جام عقار