چون آتش اندر او فتاد به خف است

گلنار چو مریخ و گل زرد چوماه

شمشاد چو زنگار و می لعل چو زنگ

لاله مشکین دل و عقیقین طرف است

گل با دوهزار کبر و ناز و صلف است

زیرا که چو معشوقه خواجه خلف است

آن خواجه که با هزار بر و لطف است