بر گل تر عندلیب گنج فریدون زده ست

طوطیکان با نوا، قمریکان با انین

گویی بط سپید جامه به صابون زده ست

کبک دری ساقها در قدح خون زده ست

لشکر چین در بهار بر که و هامون زده ست

لاله سوی جویبار لشکر بیرون زده ست

خیمه او سبزگون، خرگه او آتشین