کبک دری ساقها در قدح خون زده ست

ماه نو منخسف در گلوی فاخته ست

طوطیکان با نوا، قمریکان با انین

گویی بط سپید جامه به صابون زده ست

بر گل تر عندلیب گنج فریدون زده ست

لشکر چین در بهار بر که و هامون زده ست

لاله سوی جویبار لشکر بیرون زده ست