گه مهرگان خردک و گاهی سپهبدان

قمری همی سراید اشعار چون جریر

صلصل همی نوازد یکجای بم و زیر

چون مطربان زنند نوا تخت اردشیر

تا بادها وزان شد بر روی آبها

آن آبها گرفت شکنها و تابها

تا برگرفت ابر ز صحرا حجابها