اندر عجم نبود به مردی کسی چون نصر

خورشید خاص بود و سزاوار عامه بود

از بهر آنکه مال ده و شادکامه بود

بودند خلق زو به همه وقت شادمان

بگذشتش از سهیل سر برج و کاخ و قصر

فرمانبرش بدند همه سیدان عصر

افزون بدی جلالت و قدرش ز حد و حصر