بگذشتش از سهیل سر برج و کاخ و قصر

از بهر آنکه مال ده و شادکامه بود

بودند خلق زو به همه وقت شادمان

اندر عجم نبود به مردی کسی چون نصر

فرمانبرش بدند همه سیدان عصر

افزون بدی جلالت و قدرش ز حد و حصر

اعداش را نبد مدد الا عذاب و حصر