چون بریدانه مرقع به تن اندر فکند

پیرهن دارد زین طالب علمانه یکی

در دو تیریز ببرده قلم و کرده سیاه

هدهدک پیک بریدست که در ابر تند

راست چون پیکان نامه به سراندر بزند

نامه گه باز کند، گه به هم اندر شکند

به دو منقار زمین چون بنشیند بکند