چهل و اند ملک بینی با خیل و سپاه

رای کرده ست که شمشیر زند چون پدران

که شود سهل به شمشیر گران شغل گران

بامدادی که زمین بوسه دهندش پسران

چون ملک با ملکان مجلس می کرده بود

پیش او بیست هزاران بت نوبرده بود

چون سپه را به سوی دشت برون برده بود