چون ملک با ملکان مجلس می کرده بود

که شود سهل به شمشیر گران شغل گران

بامدادی که زمین بوسه دهندش پسران

چهل و اند ملک بینی با خیل و سپاه

پیش او بیست هزاران بت نوبرده بود

چون سپه را به سوی دشت برون برده بود

گرد لشکر صد و شش میل سراپرده بود