بچه سرخ چو خون و بچه زرد چو کاه

در چو بگشاد، بدان دخترکان کرد نگاه

دید چون زنگی هر یک را دو روی سیاه

جای جای بچه تابان چون زهره و ماه

سر نگونسار ز شرم و رخ تیره ز گناه

هر یکی با شکم حامل و پرماز لبی

رزبان را به دو ابروی برافتاد گره