ماهتاب آید و درخسبد در بستر ما

روز هر روزی، خورشید بیاید بر ما

خویشتن برفکند بر تن ما و سر ما

چون شب آید برود خورشید از محضر ما

وین دو تن دور نگردند ز بام و در ما

نکند هیچ کس این بی ادبان را ادبی

بچگان ما ماننده شمس و قمرند